Üç Yüz Altmış Beş - Gün Bir Buçuk

Sabah bir uyandım, uçaklar şehrin dört bir yanında, bombalarını bırakıyorlar ufka... Beni uyandıran uçağın sesi kulağımı bir kez daha tırmaladı. Balkona çıktım (ne akla hizmetse) uçak bizim binanın üzerine doğru geliyor. Uçak giderek yaklaştı, yakşatı, yaklaştı; o kdar yaklaştı ki pilotun bana göz kırptığını bile görebildim. Zaten görebildiğim son şey de o oldu.... Hastanede uyandığımda öğrendim ki bizim apartman tuzla buz olmuş bir ben kalmışım geriye, bir de komşu teyzenin kedileri. aldım kedileri hastane odama, böyle acı bir haber almışım stresimi alırlar bari diye... Teki yaklaşmazmı kullağıma: "Boom, öldün dostum".

Bir anda uyandım. Gece üstüm açılmış, sonra da yataktan düşmüşüm. Ah ailem neredesin...