Fırtınanın Sesi

Bir keresinde bir denizci anlatmıştı bana,
Fırtına ve onun sesini,
Dalgalarda yankılanan, kayalıklarda savrulan.
Tek amacı olduğunu söylemişti bana
Yaşamın tek amacı
Dinlemek o benzersiz sesi ve onun için zorluklarla savaşmak
Savrulsan bile denize, onun şarkısıyla ölmek...

Ama mutsuzdu bu zavallı denizci,
Artık denizden uzaktı ve böylece fırtınadan da,
Nasıl kopmuştu, nasıl uzaktı bilinmez ama
Ayrılık acıydı ve tek cevap denizdi...

Ve böylece denizdi aranan cevabı
Gemiler, uzak ülkeler, maceralar,
Ve en önemli cevap, fırtına
Ah o sesti, denizcileri çıldırtan,
Sirenleri aşık eden,
Tanrıları kızdıran,
O ses, tanrılar tarafından yaratılıp, ölüme mahkum edilen

Bir kez duyan bu lanetli sesi,
Kahrolan duyamadan bir daha,
Ağlayan yıllarca
Duymak için bir daha..
.
Bana demişti, ölmeden önce
Son bir kez, yatarken güvertede,
Fısıldadı kulağıma;
“Çalkalanırken deniz,
Duyabilseydim keşke
Fırtınanın sesini son bir kez...”