Bulutlar

Arada sırada insanın bulutlara bakası gelir,
Uzanır tepelerden birine;
Önce çiğle ıslanmış çimin kokusunu içine çeker,
Sonra bulutlu gökyüzüne diker gözlerini;

İlk anda şaşırırsınız, elde değildir bu,
Bulutlar yoktur ortada,
Tek görebildiğiniz gri bir gökyüzüdür

Ayağa kalkar silkinirsiniz,
Gök yüzüne bakınca bulutlar oradadır.
Tekrar yatarsınız,
Gitmişlerdir bile
Şaşırtıcıdır hayat, ve bulutlar oyunun bir parçası

Biraz beklemek gelir içinizden,
Uzanmak ne hoştur kaygısızca tepelerde.
Elinizi atarsınız, bir demet papatya gelir,
Koparır alırsınız, karşınızda bir kız belirir
Tam ayağa kalkacak olursunuz,
Çiçekler solar,
Kız gitmiştir bile
Şakacıdır hayat, ve insanlar birer malzeme

Biraz yürümek gelir bu sefer
Uzaklaşmak tepelerden
Yürürsünüz, yürüdükçe resimler belirir önünüzde
Koşmak gelir içinizden,
Koşunca ayağınız takılır bir ağacın köküne, düşersiniz
Sonradan fark edersiniz bir kök değil de bir temel olduğunu
Ayağınıza takılanın
Ve geldiğinizi, yeşil tepelerden gri binalara

Yanınızdan birşey geçer; hızlıdır, göremezsiniz,
Bir duman salar ve öksürmeye başlarsınız, nefesiniz daralır
Birkaç tane daha geçer ve çevrenizde dönmeye başlarlar
Yavaş yavaş çürümeye başlarsınız
Gri binalar kararır...

Şanslıysanız tepenize koşmayı başarabilirsiniz,
Oturursunuz bir ağacın gölgesine,
Güneş çıkmıştır garip bir şekilde,
Bulutlar belirmiş.
Tekrar uzanır gibi olursunuz
Tekrar koklarsınız çimleri
Tekrar eliniz papatyalara gidecek gibi olur
Tekrar gözlerinizi gökyüzüne açarsınız;

Gülümseyen bir yüzdür sizi karşılayan,
Gülümseyişi asla solmayacak olan...