Ve böylece Dadaist üçlemesini bitirme fırsatını da elde etmiş oldum. Elde etme denemeyecek bir durumdu ama ben anca bunu buldum.
Ve bir şiir ile bitireyim dedi kaypaklı,
Kaypaklıydı akıllı olduğu kadar
Ve inatçı bir kedi kadar,
Ki kedileri severdi
Ama Frasızca onu hiç tanımamıştı
Tanışmak derdi dedesi
Hiç tanımamıştı
Ve hiç anlamamış
Ki ne anlayacaktı bir ölüyü
Ama düşündü
Evet, zor birşeydi ama düşündü
Ölü olduğu için değildi ama
Anlamadığı içindi serzenişi
Serzenmekti onun tek işi
Serzenmek...
Aynı, halka seslenip
Anasını sevmeden
Onunla beraber gitmesini isteyen
Ama bu kadarı da fazlaydı
Fazla, evet, fazla
Politikaydı bu keza
Ama ne şiirden
Ne de iki fikirden anlardı;
Yaşamaktı birincisi,
Hep şaşırmıştı
Hep şaşırmış ama
Ne anlamış ne de düşünmüş.
İkincisi ise ayakkabı.
bir fikir olmasa bile
Tam uyardı ayağa.
Ne bir şiir olsun diye yazılmıştı,
Ne de bir yazı olsun diye okunmuş.
Kafiyeler allak bullaktı
İnanmadı hiç bir zaman
Yazabileceğine.
Kaydol:
Kayıt Yorumları (Atom)

Hiç yorum yok:
Yorum Gönder